رباعیات

خلیل‌الله خلیلی

رباعی شمارهٔ ۳۹

خلیل‌الله خلیلی
طفلی بودم غنوده بر بستر ناز برخاست ز دور نغمه های دمساز
تا گوش نهادم نه صدا بود و نه ساز ای شور جوانی! تو کجا رفتی باز