رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۲
خلیلالله خلیلی
چو از دل عشق رفت آزار آید
چو گل رفت از گلستان خار آید
نمی بینی که چون پنهان شود مهر
شب تاریک اندوه بار آید