رباعیات

خلیل‌الله خلیلی

رباعی شمارهٔ ۱۱

خلیل‌الله خلیلی
بی دولت عشق زندگانی نفسی ست هنگامه ی عشرت جوانی هوسی ست
بی باد بهار جای گل در گلشن یا دسته ی خار خشک یا مشت خسی ست