دیوان اشعار
قطرهٔ باران
کسایی
بر پیلگوش قطرهٔ باران نگاه کن
چون اشک چشم عاشق گریان همی شده
گویی که پر باز سپید است برگ او
منقار باز ، لولو ناسفته بر چده