دیوان اشعار
خضاب شاعر
کسایی
از خضاب من و موی سیه کردن من
گر همی رنج خوری ، بیش مخور ، رنج مبر !
غرضم زو نه جوانی است ، بترسم که ز من
خرد پیران جویند و نیابند مگر !