ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شمارهٔ ۴۴
کسایی
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده