ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شمارهٔ ۴۲
کسایی
سزد که بگسلم از یار سیم دندان طمع
سزد که او نکند طمع پیردندان کرو
سزد که پروین بارد دو چشم من شب و روز
کنون کزین دو شب من شعاع برزد پرو
غریب نایدش از من غریو گر شب و روز
به ناله رعد غریوانم و به صورت غرو