ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شمارهٔ ۷
کسایی
یکی جامه وین بادروزه ز قوت
دگر اینهمه بیشی و برسری است
با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست
بد مر آن را که دل و دیده پلیدست و پلشت