هفت اورنگ - سبحة‌الابرار

جامی

سبحة‌الابرار

1

بخش ۱ - مناجات
2

بخش ۲ - سبب نظم جوهر آبدار سبحةالابرار
3

بخش ۳ - در شرح سخن
4

بخش ۴ - حکایت شیخ مصلح‌الدین سعدی شیرازی، رحمةالله، که چون این بیت بگفت که: «برگ درختان سبز، در نظر هوشیار» «هر ورقی دفتری‌ست معرفت کردگار» یکی از اکابر در خواب دید که جمعی از ملائکه طبق‌های نور از بهر نثار وی می‌بردند:
5

بخش ۵ - در استدلال بر وجود آفریدگار
6

بخش ۶ - حکایت آن ماهیان که تا به خشکی نیفتادند دریا را نشناختند
7

بخش ۷ - مناجات در طلب وصول به شهود
8

بخش ۸ - حکایت مناظرهٔ کلیم با ابلیس سیه گلیم
9

بخش ۹ - در بیان ارادت
10

بخش ۱۰ - حکایت آن مرید گرم رو و پیر
11

بخش ۱۱ - مناجات
12

بخش ۱۲ - در مقام توبه
13

بخش ۱۳ - حکایت آن وزیر که دل پندپذیر داشت
14

بخش ۱۴ - حکایت شیرزن موصلی
15

بخش ۱۵ - حکایت صبر عیار
16

بخش ۱۶ - در رجاء که به روایح وصال زیستن است و به لوایح جمال نگریستن
17

بخش ۱۷ - حکایت ابراهیم و پیر آتش پرست
18

بخش ۱۸ - حکایت خوابیدن ابوتراب نسفی در میدان جنگ
19

بخش ۱۹ - در عشق
20

بخش ۲۰ - سؤال و جواب ذوالنون با عاشق مفتون
21

بخش ۲۱ - حکایت پیر خارکش
22

بخش ۲۲ - فتوت
23

بخش ۲۳ - در صدق چنانکه ظاهر و باطن یک‌سان بود
24

بخش ۲۴ - حکایت وارد شدن میهمان بر اعرابی
25

بخش ۲۵ - مناجات
26

بخش ۲۶ - در سماع
27

بخش ۲۷ - در نصیحت به نفس خود و یاد از شاعران گذشته
28

بخش ۲۸ - حکایت حکیم سنائی رحمةالله علیه که وقت وفات این بیت می‌خواند: «بازگشتم از سخن زیرا که نیست» «در سخن معنی و در معنی سخن»
29

بخش ۲۹ - مناجات
30

بخش ۳۰ - خطاب به خوانندگان و عیبجویان
31

بخش ۳۱ - ختم کتاب و خاتمهٔ خطاب