دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
عراقی
هر لحظه ز چهره آتشی افروزی
تا جان من سوخته دل را سوزی
چون دوست نداری تو بدآموزان را
ای نیک، تو این بد ز که می آموزی؟