دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۸
عراقی
از آتش غم چند روانم سوزی؟
وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟
گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟
چون نیست مر از تو بجز غم روزی