دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
عراقی
چون در دلت آن بود که گیری یاری
برگردی ازین دلشده بی آزاری
چون روز وداع بود بایستی گفت
تا سیر ترت دیده بدیدی، باری