دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۹
عراقی
عیشی نبود چو عیش لولی و گدای
او را نه خرد، نه ننگ و نه خانه، نه جای
اندر ره عشق می دود بی سر و پای
مشغول یکی و فارغ از هر دو سرای