دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
عراقی
هر شب به سر کوی تو آیم به فغان
باشد که کنی درد دلم را درمان
گر بر در تو بار نیابم، باری
از پیش سگان کوی خویشم، بمران