دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۹
عراقی
بگذار، اگر چه رندم و اوباشم
تا خاک سر کوی تو بر سر پاشم
بگذار، که بگذرم به کویت نفسی
در عمر مگر یک نفسی خوش باشم