دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۸
عراقی
چون قصهٔ هجران و فراق آغازم
از آتش دل چو شمع خوش بگدازم
هر شام که بگذشت مرا غمگین دید
می سوزم و در فراقشان می سازم