دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰۰
عراقی
دل پیشکش نرگس مستت آرم
جان تحفهٔ آن زلف چو شستت آرم
سرگردانم ز هجر، معلومم نیست
در پای که افتم که به دستت آرم؟