دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۴
عراقی
ای جان و جهان، تو را ز جان می طلبم
سرگشته تو را گرد جهان می طلبم
تو در دل من نشسته ای فارغ و من
از تو ز جهانیان نشان می طلبم