دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸
عراقی
این عمر، که برده ای تو بی یار بسر
ناکرده دمی بر در دلدار گذر
جانا، بنشین و ماتم خود می دار
کان رفت که آید ز تو کاری دیگر