دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۶
عراقی
یاری که نکو بخشد و بد بخشاید
گر ناز کند و گر نوازد شاید
روی تو نکوست، من بدانم خوشدل
کز روی نکو بجز نکویی ناید