دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۳
عراقی
حاشا! که دل از خاک درت دور شود
یا جان ز سر کوی تو مهجور شود
این دیدهٔ تاریک من آخر روزی
از خاک قدم های تو پر نور شود