دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱
عراقی
یک عالم از آب و گل بپرداخته اند
خود را به میان ما در انداخته اند
خود گویند راز و خود می شنوند
زین آب و گلی بهانه بر ساخته اند