دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۷
عراقی
دل در طلبت هر دو جهان می بازد
وز هر دو جهان سود و زیان می بازد
مانندهٔ پروانه، که بر شمع زند
بر عین تو جان خود چنان می بازد