دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶
عراقی
تا با توام، از تو جان دهم آدم را
وز نور تو روشنی دهم عالم را
چون بی تو بوم، قوت آنم نبود
کز سینه به کام خود برآرم دم را