دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۷
عراقی
چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
لبم پر خنده، با یاران و با احباب همزانو
بر آرم آه سوز از دل، به صد زاری و پس گویم:
عسی الایام ان یرجعن قوما کالذی کانوا