دیوان اشعار - مقطعات
شمارهٔ ۲
عراقی
فرزند عزیز، قرةالعین کبیر
بادات خدا در همه احوال نصیر
بپذیر به یادگار این نسخه ز من
میکن نظری درو ولی یاد بگیر
می خواست پدر که با تو باشد همه عمر
اما چه توان کرد؟ چنین بد تقدیر