آی واژه - عراقی - دیوان اشعار

وه! که کارم ز دست می برود روزگارم ز دست می برود

خود ندارم من از جهان چیزی وآنچه دارم ز دست می برود

یک دمی دارم از جهان و آن نیز چون برآرم ز دست می برود

بر زمانه چه دل نهم؟ که روان همچو یارم ز دست می برود

در خزان ار دلی به دست آرم در بهارم ز دست می برود

از پی صید دل چه دام نهم؟ که شکارم ز دست می برود

چه کنم پیش یار جان افشان؟ که نثارم ز دست می برود

نیست جز آب دیده در دستم زان نگارم ز دست می برود

طالعم بین که: در چنین غم ها غمگسارم ز دست می برود

بخت بنگر که: پای بر دم مار یار غارم ز دست می برود

دستگیرا، نظر به کارم کن بین که کارم ز دست می برود

دیوان اشعار - غزلیات