آی واژه - اقبال لاهوری - زبور عجم - صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

صورت گری که پیکر روز و شب آفرید از نقش این و آن بتماشای خود رسید

صوفی! برون ز بنگه تاریک پا بنه فطرت متاع خویش به سوداگری کشید

صبح و ستاره و شفق و ماه و آفتاب بی پرده جلوه ها به نگاهی توان خرید