زبور عجم

در این باغِ هستی، دلِ مردمان و جان‌های مشتاق، پیوسته در حال تغییر است؛ چنان‌که حالِ پرنده وقتی بر شاخه‌ی گل نشسته با زمانی که در آشیانِ امنِ خویش آرام گرفته، متفاوت است و هر موقعیت، حال و هوای خاص خود را دارد.

به‌جای گلایه و شکوه از بدی‌های روزگار، به درونِ خود بنگر؛ چرا که جهان، آینه‌ی نگاهِ توست. اگر بینش و نگرشِ خود را تغییر دهی، خواهی دید که کلِ دنیا نیز تغییر کرده است.

اگر با دیده‌ی بصیرت و دقت به تحولاتِ روزگار بنگری، درخواهی یافت که آدابِ سلوک و شیوه‌ی اهلِ دل و عارفان، در هر دوره‌ای متناسب با مقتضیاتِ زمانه، رنگ و جلوه‌ای تازه می‌یابد.

پیامِ مرا به رهبر و پیشوای این قافله‌ی عمر برسان و به او بگو که اگرچه مسیرِ کمال و حقیقت همان است که از گذشته بوده، اما مسافران و همراهانِ این راه، دیگر همان کسانِ پیشین نیستند و هر دوری، تجربیاتِ تازه‌ای به همراه دارد.