آی واژه - اقبال لاهوری - زبور عجم - ز سلطان کنم آرزوی نگاهی

ز سلطان کنم آرزوی نگاهی مسلمانم از گل نسازم الهی

دل بی نیازی که در سینه دارم گدارا دهد شیوهٔ پادشاهی

ز گردون فتد آنچه بر لالهٔ من فرو ریزم او را به برگ گیاهی

چو پروین فرو ناید اندیشهٔ من به دریوزهٔ پرتو مهر و ماهی

اگر آفتابی سوی من خرامد به شوخی بگردانم او را ز راهی

به آن آب و تابی که فطرت ببخشد درخشم چو برقی به ابر سیاهی

ره و رسم فرمانروایان شناسم خران بر سر بام و یوسف بچاهی