زبور عجم

ما بسیار فروتن‌تر و بی‌ادعاتر از نور ماه به سوی تو آمده‌ایم؛ هیچ‌کس نمی‌داند که ما با چه دشواری‌ها و چه کیفیتی این مسیر طولانی و پرپیچ‌وتخمِ عاشقی را طی کرده‌ایم.

تو رازِ دردهای درونی ما را برای رقیبان بازگو کردی؛ اکنون ما از اینکه ناله‌ها و آهِ دلِ ما، رازِ پنهان‌مان را نزد دیگران برملا کرده، شرمسار و خجالت‌زده‌ایم.

نقاب را از چهره‌ات کنار بزن و جلوه‌گری کن، زیرا ما همچون خورشیدِ دمِ صبح، مشتاق و لبریز از نگاه، برای دیدنِ تو به اینجا آمده‌ایم.

به تصمیم و اراده ما اطمینان کامل داشته باش؛ چرا که ما بدون هیچ‌گونه پشتوانه دنیوی، لشکر یا سپاهی، تنها با تکیه بر عشقِ خالصانه پا به این میدانِ نبردِ عاشقی گذاشته‌ایم.

تو نمی‌دانی که یک نگاه گذرا در مسیر چقدر می‌تواند تأثیرگذار باشد؛ ما با دعا و نیایش به درگاهت، این مسیر را پیموده‌ایم و اکنون در حضور تو ایستاده‌ایم.