زبور عجم

پرنده خوش‌نوا و شاهین شکارچی، هر دو مخلوق و تحتِ امرِ تو هستند؛ حیات و زندگی نیز چه در جنبه‌های روشن و الهی و چه در جنبه‌های سوزان و دشوار، همگی از جانب توست.

بیداریِ دل، تواضع در برابر خاک و نظاره‌گری بر جهان، و حتی حرکتِ ماه در مسیرِ شبانه خویش که گویی در کجاوه و محملی در حرکت است، همه از اراده تو سرچشمه می‌گیرد.

تمامی اندیشه‌های من، چه در دل نهان باشند و چه بر زبان جاری شوند، از سوی توست؛ دستیابی به گوهر مقصود یا ناکامی در رسیدن به آن، در تقدیرِ توست.

من در برابر عظمت تو، تنها مشتی خاکم که به‌تنهایی هیچ توان و حرکتی ندارم؛ شکفتن گل لاله و ریزشِ بارانِ رحمت، همه به خواست و لطف تو صورت می‌گیرد.

تو نقاش و آفریننده اصلیِ هستی هستی و ما تنها مجریانِ دست‌به‌قلمِ این صحنه‌ایم؛ طراحیِ آنچه اکنون حاضر است و تصویرپردازیِ آنچه در آینده رخ خواهد داد، از قدرتِ توست.

گلایه‌های بسیاری در دل داشتم که فرصتِ بیان نیافت؛ بدان که دوستی و دشمنی، محبت و بی‌مهری، و تمامِ خوی‌های نیک و بدِ انسان‌ها، همگی تحتِ سیطره و تقدیرِ توست.