دیوان اشعار - غزلیات
دریای هستی
امام خمینی
در غم عشقت فتادم، کاشکی درمان نبودی
من سر و سامان نجویم، کاشکی سامان نبودی
زاده اسماء را با جنة الْمأوی چه کاری؟
در چم فردوس می ماندم، اگر شیطان نبودی
از ملک پرواز کن و ز ملک هستی، رخت بر بند
نیست آدمزاده آنکس کز ملک پران نبودی
یوسفا، از چاه بیرون آی تا شاهی نمایی
گرچه از این چاه بیرون آمدن، آسان نبودی
ساغری از دست ساقی گیر و دل بر کن ز هستی
بر شود از قید هستی آنکه فکر جان نبودی
عاشقم، عاشق که درد عشق را جز او نداند
غرق بحر عشقم و چون نوح پشتیبان نبودی