رباعیات
رباعی شمارهٔ ۹۲
ابن حسام خوسفی
ای روشنی دیده بینا چونی
ای بلبل خوش لهجه گویا چونی
تن های همه فدای تنهایی تو
تا در لحد تنگ ، تو تنها چونی