رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۵
ابن حسام خوسفی
گر پیر شدم دلم جوانست هنوز
سودا و خیال ما همانست هنوز
چون ابروی دوست گر چه پشتم خم شد
دل مایل آن سرو روانست هنوز