رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶
ابن حسام خوسفی
تا عارض چون آتشت افروخته اند
صد خرمن تقوی و ورع سوخته اند
گویی که قبای دلبری روز ازل
بر قد تو پرداخته و دوخته اند