رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۸
ابن حسام خوسفی
لاله زدم باد صبا می خندد
گویی لب و لعل دلربا می خندد
ای دوست بگویم که چرا می خندد
بر کوتاهی عمر ما می خندد