رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰
ابن حسام خوسفی
فریاد که آن یار پسندیده برفت
ناکرده وداع ما و نادیده برفت
دل را به که آرام دهم مسکین من
کآرام دل و روشنی دیده برفت