رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳
ابن حسام خوسفی
بالای خوشت به سرو می ماند راست
همچون قد تو زباغ شمشاد نخاست
چشم سیه فتنه گرت عین بلاست
چین سر زلف شکن مشک خطاست