رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷
هلالی جغتایی
یار آمد و یار دل نواز آمد باز
بهر دل خسته چاره ساز آمد باز
عمرم همه رفته بود از رفتن او
صد شکر که عمر رفته باز آمد