غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۲
هلالی جغتایی
مرا ز عشق تو صد گونه محنت و الم ست
هزار محنت و با محنتی هزار غم ست
اگرچه با من مسکین بسی جفا کردی
زیاده ساز جفا را که این هنوز کم ست
تویی حیات من و من ز فرقتت بیمار
بیا که یک دو سه روزی حیات مغتنم ست
کرم نمودی و بر جان من جفا کردی
ز جانب تو هرچه مرا می رسد کرم ست
به زیر پای تو افتاد و خاک شد عاشق
اگرچه خاک شد اما هنوز در قدم ست
هلالی از سر کویت وداع کرد و برفت
تو زنده باش که او را عزیمت عدم ست