دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶
هاتف اصفهانی
دارم ز غم فراق یاری که مپرس
روز سیهی و شام تاری که مپرس
از دوری مهر دل فروزی است مرا
روزی که مگوی و روزگاری که مپرس