غزلیات
شمارهٔ ۶۰۰
حکیم نزاری قهستانی
ای صنم خرگهی خیمه برون زد بهار
گر ز جهان آگهی بادۀ نوشین بیار
خیز به بستان خرام باده همی خور مدام
گشته جهانی به کام دست ز شادی مدار
در دل لاله ز باد عنبر سارا فتاد
دست صبا چون گشاد نافۀ مشک تتار
ای پسر سیم تن گشت شکفته سمن
وز خوشی آخر چمن زار شد و مستعار
خیز نزاری و شو باغ نو و یار نو
نغمۀ مرغان شنو از سر هر شاخ سار