آی واژه - حکیم نزاری قهستانی - غزلیات

این حوریان مگر ز سماوات می رسند یا خود ز خیل خانۀ جنات می رسند

گویی مگر گریخته اند از بهشت عدن مستعجلان ز بهر ملاقات می رسند

یا از برای طوف به دنیا درآمدند یا از پی وفور مهمات می رسند

نی نی قرینه ای دگرست این سئوال را مهمان ما ز محض کرامات می رسند

بسیار برده ایم به حاجت نیاز خویش بر موجب قبول مناجات می رسند

ما خود به حق خود برسیدیم و لا محال با حق خود به وجه مکافات می رسند

هر قوم را که می گذرانند ازین مقام قومی دگر ز عالم طامات می رسند

آری چنین بود که بدایات دورها با سر برند چون به نهایات می رسند

اول ز لااله به ألا الله آمدند از نفی بگذرند و به اثبات می رسند

ماییم و پیر خویش و خرابات عاشقان هم عارفان به سر خرابات می رسند

آن ها که در بدایت فطرت بمرده اند مشکل به زندگی قیامات می رسند

نی مشکلات سر و علن می کنند حل نی در رموز بحث مقالات می رسند

در ذات دوست محو شو آخر نزاریا هم ذات کامل اند که در ذات می رسند

غزلیات