آی واژه - حکیم نزاری قهستانی - غزلیات

گر بدانی چه در قنینه ی توست جام جم ساغر کمینه ی توست

در گلیم حکیم عشق گریز که همه جزو و کل دفینه ی توست

با تو هم بسترست فرعونت غلطم در درون سینه ی توست

گر تو مجموع نقد خود باشی بحر و کان هر دو در خزینه ی توست

آب سیل قضای امروزی تا به زانوی عقل دینه ی توست

عاریت نیست عشق من چه کنم چون توان گفت در رهینه ی توست

دل غلط می کنم که گر سنگ است پیش جام تو آبگینه ی توست

سینه چون جام کن نزاری صاف جان کونین در قنینه ی توست

بادبان دماغ پرسود است خانه ی نوح جان سفینه ی توست

خلق عالم چه دوست چه دشمن هم ز مهر تو هم ز کینه ی توست

تویی آن مرغ آشیان شکار که نجوم سپهر چینه ی توست

غزلیات