آی واژه - حکیم نزاری قهستانی - غزلیات

روز برف است بیایید و بیارید شراب تا بنوشیم به شکرانه ی این فتح الباب

میر مجلس بنشین گو و به ساقی فرمای تا سبک رطل گران پیش من آرد به شتاب

در چنین روز و جوار در نوروز شریف وقت فرصت مکن اهمال و غنیمت دریاب

من نیارم کم یک هفته برون شد زین کنج که درون نعمت و ناز است وبرون برف و گلاب

گر میسر شودم عیش و طرب خواهم کرد تا معلق بود این خیمه ی بی تیر و طناب

خلوت خویشتن آراسته می خواهم داشت به حریف و به ندیم و به شراب و به کباب

مذهب ما نبود نسیه مگر نقد الوقت من نه آنم که سر آب ندانم ز سراب

می حرام است به نزدیک فقیه آب حلال می نه هم آب زر است آخر و هم آتش ناب

بر خلیل الله چون گشت ریاحین آتش باز بر قوم نجی الله طوفان شد آب

نازکان را نبود مرتبه ی حرقت می ریسمان را نبود طاقت آهن در تاب

در جهان گرچه خراب است چه نقصان آخر من چه هشیار و چه معمور و چه مست و چه خراب

عاشقی چیست عذابی که درو راحت نیست دوستی چیست محیطی که بود بی پایاب

راستی لطف سخن موجز و پر معنی راست بیشتر زین نتوان کرد در این باب اطناب

مونسی ساقی و مجلس ز رقیبان خالی درد نوشی چو نزاری و امینی بواب

مقطع شرط غزل ختم کنم بر مطلع روز برف است بیایید و بیارید شراب

غزلیات