رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴
حافظ
چشمت که فسون و رنگ می بازد از او
افسوس که تیر جنگ می بارد از او
بس زود ملول گشتی از همنفسان
آه از دل تو که سنگ می بارد از او