اشعار منتسب

ای نگار زیبا، چهره‌ات به شایستگی و با نظمی بسیار دل‌انگیز آراسته شده است، به نظر می‌رسد که سرخی و زیبایی لب‌هایت را از جانِ شیرین و گوارایِ وجودت ساخته‌اند.

مردمان عاشق، برای استقبال از خیال و تصویر ذهنی تو، چنان در انتظار نشسته‌اند که دیار چشمان خود را با اشک‌های سرخی که از دوری تو جاری شده، چراغانی و تزیین کرده‌اند.

پخش شدن بوی خوش مشک، کارِ زلفِ معطر توست، اما تماشاگرانِ ساده‌لوح به اشتباه این عطر را به نافه مشکِ چینی نسبت می‌دهند و آن را متهم به خوش‌بویی می‌کنند.

خدایا، آیا این که می‌بینم چهره توست که بند کلاهش در اطراف آن دیده می‌شود، یا ماه تابان است که در میان خوشه‌ای از ستاره‌های پروین قرار گرفته است؟