قطعات

ای حاکم دادگر، چنان جایگاهی داری که آسمان و چرخ گردون همچون پیش‌خدمتی در برابر تو ایستاده و برایت باده می‌گرداند. امیدوارم دشمن تیره‌دل تو نیز همانند گل لاله در خون خود غرق شود.

بلندی مقام و مرتبه تو چنان است که تصورِ رسیدن به آن برای ذهن و اندیشه انسان، هزاران سال زمان می‌برد.

ای کسی که همچون ماه در آسمانِ بزرگی می‌درخشی و زینت‌بخش جهانی، همیشه بهترین و صاف‌ترین باده در جام تو جاری باشد.

هنگامی که زهره (نوازنده آسمان) در وصف تو نغمه‌سرایی می‌کند، آرزو دارم که دشمن حسود تو از شنیدن این نوای دلکش محروم باشد و تنها نصیبش آه و ناله و حسرت گردد.

سفره هستی و تمام دارایی‌های سپهر، خورشید و ماه در برابر عظمت تو همچون لقمه‌ای کوچک و ناچیز بر سفره دسترخوان توست.

اندیشه ناب و تازه من، اکنون توانسته است در مدح تو شعری بیافریند و به حریم تو راه یابد؛ پس شایسته است که تو نیز به عنوان پاداش، مهریه این عروس (شعر) را که همان توجه و لطف توست، عنایت کنی.