غزلیات

اگر زمانی برای تو فرصتی فراهم شد که در جایگاهی امن قرار بگیری و به باده‌ای پاک و خالص دست یابی و دوستی وفادار در کنارت باشد، بدان که از موهبتی بزرگ و توفیقی عظیم برخوردار شده‌ای.

حقیقت این است که دنیا و تمام ماجراهای آن، در نهایت هیچ و پوچ هستند و ارزشی ندارند؛ من این واقعیت را بارها و بارها آزموده و به آن یقین پیدا کرده‌ام.

افسوس و دریغ که تا امروز نمی‌دانستم که آن اکسیر گران‌بها و واقعی که می‌تواند سعادت را برای انسان به ارمغان بیاورد، وجودِ یک دوستِ همدل و همراه است.

به مکانی امن پناه ببر و قدر لحظات زندگی را بدان و آن‌ها را غنیمت بشمار، چرا که در کمینگاه عمر، مرگ و حوادث ناگوار مانند راهزنان منتظر هستند تا فرصت‌ها را از ما بربایند.

بیا و دست از این سخنان بردار که توبه کردن از لب‌های سرخ و فریبنده یار و لذت نوشیدن جام شراب، داستانی است که هیچ عقل سالمی آن را نمی‌پذیرد و تصدیق نمی‌کند.

اگرچه رسیدن به وصال تو و در آغوش گرفتن آن کمر باریک برای کسی مثل من ممکن نیست، اما همین که به این خیال باریک و دقیق در ذهن خود می‌اندیشم، خاطرم آسوده و خوش است.

شیرینی و دل‌ربایی که در فرورفتگی چانه تو نهفته است، به قدری عمیق و مرموز است که حتی صدها هزار اندیشه دقیق هم نمی‌توانند به عمق آن پی ببرند.

اگر چشمان من از گریه به رنگ عقیق درآمده، جای تعجب نیست؛ زیرا مهر و نشانِ لب‌های سرخ و لعل‌گونه تو به سرخی عقیق است و بر جان من نقش بسته است.

معشوق با خنده به من گفت که من بنده و غلام طبع و ذوق تو هستم؛ ببین که تا چه حد با این سخنانش سعی دارد مرا فریب دهد و احمق فرض کند.